Z rąk do rąk – czyli historia Undisputed Championship

W serii „Zakątki wrestlingu” będą poruszane wszelakie zagadnienia, sytuacje i wątki związane ze światem wrestlingu. Zobaczycie tam różne zestawienia, porównania, opowieści, anegdoty czy wspominki historyczne. Seria nie ma limitu artykułów, więc poruszanych tematów będzie co niemiara.

WSTĘP

W historii WWE było wielu podwójnych mistrzów. Pierwsi, którzy przychodzą mi na myśl to Randy Orton, Daniel Bryan oraz Chris Jericho. Wyczyn tego ostatniego wielokrotnie był wymieniany przez federację jako niesamowity, ponieważ Y2J pokonał The Rocka i Stone Colda jednej nocy na Vengeance PPV. Doprowadziło to do zdobycia przez niego nowego tytułu – Undisputed Championship. To właśnie historią tego tytułu zajmę się w dzisiejszym artykule – zapraszam do lektury!

GENEZA POWSTANIA TYTUŁU

Po Survivor Series 2001, kiedy oficjalnie zakończono storyline związany z The Invasion, WWF miało dwóch World Championów. The Rock posiadał tytuł WCW, który został przyniesiony do federacji McMahona przez Bookera T, a prawowitym mistrzem WWF był wówczas Stone Cold Steve Austin. Noc po wspomnianym wcześniej PPV drugim prezesem federacji został Ric Flair. Doszedł on więc z Vincem do wniosku, aby zunifikować te dwa tytuły. Na Vengeance ustalono więc mini-tournament o dwa tytuły nazywane WWF Undisputed Championship. Uczestnikami byli Kurt Angle, Chris Jericho oraz dwaj mistrzowie. W pierwszym półfinale mieli się ze sobą zmierzyć Chris Jericho i The Rock, a w drugim Kurt Angle i Steve Austin.

WYŁONIENIE PIERWSZEGO MISTRZA

W grudniu na Vengeance we wspomnianych wcześniej półfinałach zwyciężyli odpowiednio Jericho i Austin, więc zmierzyli się oni w finale o nowo powstały tytuł. Po wielu aferach zarówno w ringu, jak i poza nim, po ingerencjach obydwu prezesów, mistrzem został Chris Jericho. Spowodowało to zadowolenie Vince’a McMahona, który celebrował razem z Y2J’em. Warto dodać, że Chris żadnej z obu walk nie wygrał czysto i takie było też jego panowanie z tytułem. Ayatollah of Rock and Rolla obronił tytuł 8 razy, a większość walk nie była wygrana przez niego czysto, co generowało naprawdę duży heel heat. Jericho posiadał pas od grudnia do marca 2002 roku, kiedy to przegrał na Wrestlemanii X-8 z Triple H’em. Wtedy zaczęło się właśnie podawanie tytułu z rąk do rąk…

HOT POTATO

The Game zbyt długo nie nacieszył się dwoma tytułami, bo po pierwsze: na pierwszym RAW po Drafcie dwa pasy zostały połączone w jeden. Po drugie HHH przegrał walkę o tytuł na pierwszym PPV po Wrestlemanii, czyli Backlash. Udanie tytuł obronił jeden na dwa razy możliwe, w Triple Threat Matchu przeciwko Jericho i Stephanie McMahon na RAW.

Nowym mistrzem został Hulk Hogan, który również oddał tytuł na kolejnym z rzędu PPV – Judgment Day. Liczba udanych obron tytułu: dwie. Przeciwko nieszczęsnemu Y2J’owi oraz Ricowi Flairowi odpowiednio na RAW i SmackDown.

Od wspomnianego „dnia sądu” pas trzymał The Undertaker, u którego z długością reignu było już trochę lepiej – tytuł posiadał 2 miesiące, a udanych obron było już więcej – bo cztery. W tym jeden remis w walce przeciwko Kurtowi Angle’owi, gdzie Taker odklepał, a medalista olimpijski został przypięty do trzech.

Ci dwaj zawodnicy uczestniczyli w Triple Threat Matchu na lipcowym Vengeance, jednak zwycięzcą i kolejnym nowym Undisputed Championem został powracający The Rock – pas potrzymał miesiąc, a walkę o tytuł wygrał jedną – na live evencie Global Warning.

35-cio dniowe panowanie Samoańczyka zakończyło się na Summerslam, gdzie nowym mistrzem i ostatnim zarazem został Brock Lesnar. Undisputed Championship stało się ekskluzywne dla SmackDown, gdzie zostało przemianowane na WWE Championship, a RAW otrzymało tytuł World Heavyweight. Ale to już temat na inną historię…

PODSUMOWANIE

Oto lista wszystkich mistrzów, długość ich panowań i liczba obron tytułów:

1. Chris Jericho – od 09.12.2001 (Vengeance) do 17.03.2002 (Wrestlemania X-8), bronił tytułu 9 razy
2. Triple H – od 17.03.2002 (Wrestlemania X-8) do 21.04.2002 (Backlash), bronił tytułu 2 razy
3. Hulk Hogan – od 21.04.2002 (Backlash) do 19.05.2002 (Judgment Day), bronił tytułu 3 razy
4. The Undertaker – od 19.05.2002 (Judgment Day) do 21.07.2002 (Vengeance), bronił tytułu 6 razy
5. The Rock – od 21.07.2002 (Vengeance) do 25.08.2002 (Summerslam), bronił tytułu 2 razy
6. Brock Lesnar – od 25.08.2002 (Summerslam) do 05.09.2002 JAKO UNDISPUTED CHAMPION, pełny reign trwał do 17.11.2002 jako WWE CHAMPION, bronił tytułu 6 razy

CIEKAWOSTKI

  • Undisputed Champion mógł pojawiać się na galach obu brandów.
  • Do połączenia dwóch tytułów doprowadził Ric Flair na RAW 1 kwietnia 2002 roku, a design utrzymał się do 2005 roku.
  • Najmłodszym Undisputed Championem był Brock Lesnar, a najstarszym Hulk Hogan.
  • Wszystkie zmiany tytułów miały miejsce na galach PPV.
  • Hulk Hogan może się pochwalić tym, że był zarówno WWF jak i WWE Undisputed Championem, ponieważ podczas jego title reignu miała miejsce zmiana nazwy federacji.