Evolution – Biografia

Nazwa grupy – Evolution
Data powstania – 20 stycznia 2003
Lata aktywności – 2003-2014
Członkowie:
– Triple H
– Ric Flair
– Batista
– Randy Orton

Formacja (2002-2003)


Na Unforgiven, Triple H obronił pas World Heavyweight Championship przeciwko Robowi Van Damowi, Hunterowi pomógł Ric Flair, który w trakcie walki uderzył Van Dama młotem, bardziej znanym jako sledgehammer. Od tamtego czasu, Flair stał się menadżerem Triple H, pojawiał się u jego boku. Trochę później, Batista przeniósł się z SmackDown! na RAW, gdzie również dołączył do Triple H’a. 20 stycznia 2003 roku, Randy Orton dołączył do Triple H’a, Batisty i Rica Flaira przy ataku na Scotta Steinera. Od tamtego momentu znaliśmy pełny skład Evolution. Nazwa stajni została ogłoszona dwa tygodnie później, kiedy to po ataku na Tommy’ego Dreamera, Hunter wspomniał, że grupa przedstawia czterech zawodników ewolucji w pro-wrestlingu, Rica Flaira (przeszłość), teraźniejszość (on sam), przyszłość (Orton i Batista). Batista przez większość 2003 roku musiał pauzować z powodu kontuzji tricpesa, której nabawił się podczas walkie z The Dudley Boyz podczas live eventu. ”Animal” powrócił po prawie ośmiu miesiącach.

Na Bad Blood, Ric Flair dał radę pokonać Shawna Michaelsa, dzięki pomocy Randy’ego Ortona, który zaatakował go krzesełkiem. Tej samej nocy, Triple H pokonał Kevina Nasha w Hell in a Cell Matchu o World Heavyweight Championship, tym samym tytuł obronił. Na Unforgiven, Randy Orton pokonał Shawna Michaelsa w pojedynku, którego zwycięzca zostanie nazwany ”Legend Killerem”. Na tej samej gali, Triple H stracił pas wagi ciężkiej na rzecz Goldberga. 29 września podczas RAW, Hunter poinformował, że zapłaci 100 tysięcy dolarów osobie, która podejmie się Goldberga. Trzy tygodnie później do akcji powrócił Batista, który brutalnie zaatakował Goldberga w jego pojedynku z Shawnem Michaelsem. Na Survivor Series, Randy Orton dołączył do drużyny Erica Bischoffa, która pokonała drużynę Stone Colda Steve’a Austina, co lepsze, Randall był jedynym ocalałym w tym pojedynku. Również na tej samej gali odbył się rewanż o pas wagi ciężkiej, który wygrał ponownie Goldberg, mimo że w pojedynku interweniowali członkowie Evolution. Po gali Armaggedon, całe Evolution było opatrzone w pasy, Batista wraz z Ricem Flairem pokonali The Dudley Boyz, tym samym zdobyli pasy tag team, Orton zdobył pas Interkontynentalny pokonując Roba Van Dama, a Triple H pokonał Goldberga i Kane’a w Triple Threat Matchu, tym samym został mistrzem wagi ciężkiej.

Na pierwszej gali w 2004 roku (Royal Rumble), Batista i Ric Flair skutecznie obronili pasy tag team pokonując The Dudley Boyz w Tables Matchu, jeśli chodzi o Triple H’a, to ten pokonał Shawna Michaelsa w Last Man Standing Matchu, broniąc tym samym swojego tytułu. Na WrestleManii XX odbył się Handicap 3 vs.2, w którym Evolution pokonało Rock ‚n’ Sock Connection (The Rock i Mick Foley). Tej samej nocy, Triple H stracił pas wagi ciężkiej na rzecz Chrisa Benoita, który pokonał go i Shawna Michaelsa w Triple Threat Matchu. Na Backlash, Ric Flair przegrał z Sheltonem Benjaminem, Randy Orton pokonał Cactusa Jacka (Mick Foley) w Hardcore Matchu o pas Interkontynentalny. W Main Evencie odbył się rewanż z WrestleManii XX, ponownie zwyciężył Chris Benoit. Triple H oraz Shawn Michaels kontynuowali potem swoją rywalizację, na Bad Blood odbył się Hell in a Cell Match, w którym Hunter go pokonał. Tym samym zakończyła się ich rywalizacja.

Chris Benoit (będąc wciąż mistrzem wagi ciężkiej) wraz z Edge’m odebrali pasy tag team Batiscie i Ricowi Flairowi. W połowie 2004 roku, Eugene zostal ”honorowym członkiem” Evolution. Gdy angle się zakończyło, Triple H użył go. Storyline był taki, że Eugene przypadkowo przyczynił się do porażki Triple H’a z Chrisem Benoitem na Vengeance. Tego samego wieczoru, Randy Orton stracił pas Interkontynentalny na rzecz Edge’a, tak też zakończył się ośmio miesięcny reign z pasem.

Triple H otrzymał ostatnią szansę na tytuł 26 lipca 2004 roku podczas RAW, zmierzył się z Chrisem Benoitem w 60 minutowym Iron Man Matchu. Również tej samej nocy, Randy Orton wygrał title shota na pas wagi ciężkiej, na SummerSlam mogło dojść do starcia Triple H’a z Randy’m Ortonem. Tak się jednak nie stało, ponieważ w pojedynku zainterweniował Eugene, który przyczynił się do porażki Huntera. Na SummerSlam, Randy Orton pokonał w main evencie Chrisa Benoita, tym samym został nowym mistrzem wagi ciężkiej, do tego również najmłodszym w całej historii. 16 sierpnia 2004 roku, Orton musiał się pożegnać z Evolution, ponieważ pozostali członkowie odwrócili się od niego i brutalnie go zaatakowali. Chwilę wcześniej, Orton pokonał Benoita w rewanżu o pas wagi ciężkiej.

Na Unforgiven, Triple H pokonał Randy’ego Ortona o World Heavyweight Championship, tym samym odzyskał tytuł. W zwycięstwie pomógł mu Ric Flair, Batista oraz Jonathan Coachman. Rywalizacja Ortona z Evolution trwała do Survivor Series, kiedy to odbył się pojedynek eliminacyjny, w którym zwycięzcy otrzymywali 4 tygodnie sterowania RAW, każdy zawodnik w jednym tygodniu. Triple H, Batista, Gene Snitsky i Edge zostali pokonani przez Mavena, Chrisa Jericho, Chrisa Benoita i Randy’ego Ortona.

6 grudnia 2004 roku, pas wagi ciężkiej został bez mistrza, po tym jak Chris Benoit i Edge wspólnie przypieli Triple H’a w Triple Threat Matchu. Tytuł otrzymał swojego właściciela na New Year’s Revolution w Elimination Chamber Matchu.

Rozpad:

W Elimination Chamber Matchu na gali New Year’s Revolution, Triple H wraz z Batistą i Randy’m Ortonem pozostali jako ostatni. Orton wyeliminował Batistę po RKO, a Triple H pokonał Ortona dzięki pomocy swojego kolegi, tym samym zdobył po raz kolejny pas wagi ciężkiej. Na następnym RAW, Randy Orton pokonał Batistę i tym samym otrzymał title shota na Royal Rumble. Hunter zasugerował ”zwierzakowi”, aby ten nie uczestniczył w Royal Rumble Matchu, lecz skupił się na pomocy w starciu Triple H’a z Ortonem. Mimo wszystko, Batista wziął udział w tym pojedynku, wszedł z 28 numerem i wygrał. Tej samej nocy, Triple H pokonał Randy’ego Ortona, który według fabuły doznał wstrząsu mózgu. Tak zakończył się ich feud.

Triple H przekonywał Batistę, aby ten wybrał JBL’a, który posiada pas WWE. Ten jednak miał inne plany, podczas wyboru między RAW a SmackDown, wybrał ten pierwszy brand, tym samym wybrał sobie za rywala Triple H’a, z który zmierzy się na WrestleManii 21. Chwilę później rozwalił nim stół. Na WrestleManii 21, Batista pokonał Triple H’a, został po raz pierwszy mistrzem wagi ciężkiej. ”Zwierzak” obronił tytuł przeciwko Triple H’owi na Backlash oraz na Vengeance w Hell in a Cell Matchu. Obaj pogodzili się później za kulisami, ich rywalizacja dobiegła końca.

Po Vengance, Triple H wziął wolne, a Ric Flair wcześniej przeszedł Face Turn przed zdobyciem pasa Interkontynentalnego, a grupa została rozwiązana. Hunter powrócił na RAW, które odbyło się 3 października, gdzie wraz z Ricem Flairem zmierzył się z Chrisem Mastersem i Carlito. Po wygranu tego pojedynku, Triple H znokautował Rica Flaira młotem, tak doszło do ostatecznego końca Evolution.

Reaktywacja (2014)

W kwietniu 2014 roku, doszło do reaktywacji Evolution, kiedy to Batista, Randy Orton i Triple H ulegli porażką z Danielem Bryanem podczas WrestleManii XXX. Na RAW po WrestleManii, Orton i Batista zmierzyli się z The Usos o pasy tag team, jednak pojedynek zakończył się bez rezultatu, ponieważ obaj zniszczyli swoich rywali. Tej samej nocy, Daniel Bryan został zaatakowany przed swoim pojedynkiem z Triple H’em przez Ortona, Batistę oraz Kane’a. Na pomoc mistrzowi przyszło The Shield, tak też rozpoczął się ich program. 14 kwietnia na RAW, Evolution zaatakowało The Shield w trakcie ich pojedynku 3 na 11. Tarcza pokonała Evolution na Extreme Rules w Six-Man Tag Team Matchu. Rewanż odbył się na Payback, gdzie ponownie zwyciężyło The Shield. 2 czerwca 2014 roku, Batista ogłosił, że ”odchodzi”, ponieważ Hunter nie chciał dać mu title shota na pas WWE World Heavyweight Championship. Tego samego wieczoru, Triple H ogłosił swój ”plan B”, którym okazał się Seth Rollins, który odwrócił się od swoich kolegów, tym samym ich atakując. Triple H i Randy Orton należą do The Authority, a o Evolution na razie zapomniano..

Osiągniecia i sukcesy
World Wrestling Entertainment:
– World Heavyweight Championship (5 razy) – Triple H (4) i Orton (1)
– World Tag Team Championship (2 razy) – Flair i Batista (2)
– WWE Intercontinental Championship (2 razy) – Orton (1) i Flair (1)
– Royal Rumble (2005) – Batista

autor: Jakub Marciniak